Uyumluluk Düzeyleri nedir?
Uyumluluk Düzeyleri ilgili standartta tanımlanan belirli kural ve gereksinimler kümesini ifade eder PDF ISO alt kümesi. Her Uyumluluk Düzeyi, PDF/A-1b veya PDF/X-5pg gibi bir PDF ISO alt kümesi kısaltması ve bir harf gösterimiyle ifade edilir.
Örneğin, PDF/A-4e, 3B içerikli mühendislik iş akışlarını destekleyen arşivleme için PDF standardının oldukça özel bir uyarlamasıdır. PDF/A-2b ve PDF/A-2u ise Unicode metin çıkarma yetenekleri bakımından birbirinden farklıdır.
Tüm PDF ISO alt kümelerinin uyumluluk düzeyleri kullanmadığını unutmamak gerekir. PDF/A, PDF/X, ve PDF/VT, standartla uyumluluğun farklı düzeylerini tanımlamak için uyumluluk düzeyleri kullanan PDF ISO alt kümeleridir. PDF/UA (erişilebilirlik için) ve PDF/E (mühendislik için) gibi diğer ISO alt kümelerinin de kendi gereksinimleri vardır, ancak bunlar uyumluluk düzeylerini aynı şekilde kullanmaz.
Hakkında daha fazla bilgi için PDF/A Uyumluluk Düzeyleri ve gereksinimleriyle ilgili ayrıntılı makalemize göz atın: PDF/A - uzun süreli arşivleme için ISO standardı
Harflerin anlamı
Artık PDF/A iddia iki bölümden oluşur: standardın hangi bölümü olduğu ve bunun içindeki hangi uygunluk düzeyi olduğu. Bölüm bir sayı, seviye ise bir harftir.
- b, basic (temel). Dosya gelecekte de aynı şekilde görüntülenir: fontlar gömülüdür, renkler nettir ve harici kaynaklara bağlı hiçbir şey yoktur.
- a, accessible (erişilebilir). b seviyesinin gerektirdiği her şey artı etiketli yapı ağacı ve tanımlı bir okuma sırası.
- u, Unicode. b seviyesinin gerektirdiği her şey artı, Unicode'a güvenilir şekilde eşlenen, bu sayede aranıp çıkarılabilen metin.
Yani PDF/A-2b, 2. bölüm için temel seviye, PDF/A-3a ise 3. bölüm için tam erişilebilirliktir. Seviyeler bölüm içinde kümülatiftir: a, u seviyesini; her ikisi de b seviyesini içerir.
Bir seviye seçmek ve onu kanıtlamak
Daha yüksek seviye otomatik olarak daha iyi değildir. Gerçek bir etiketleme çalışması olmadan taranmış bir sayfayı dönüştürerek a seviyesine ulaşılamaz; bu nedenle b yeterliyken a talep etmek, mekanik bir dönüştürmeyi içerik üretim projesine dönüştürür.
İddianın kendisi dosyanın XMP meta verilerine kaydedilir ve bu sadece bir iddiadır. Bir doğrulayıcı, dosyayı beyan ettiği seviyenin gereksinimlerine göre kontrol eder ve bir dosya uymadığı bir uygunluğu iddia edebilir; bu yüzden arşivler körü körüne güvenmek yerine doğrulama yapar.