Τι είναι το RIP;
Ένας επεξεργαστής εικόνας ράστερ (RIP) είναι ένα βασικό στοιχείο που χρησιμοποιείται σε συστήματα εκτύπωσης για τη δημιουργία εικόνων ράστερ, γνωστών και ως bitmaps, οι οποίες στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του τελικού εκτυπωμένου αποτελέσματος.
Αυτή η τεχνολογία ερμηνεύει δεδομένα εισόδου, συχνά με τη μορφή γλωσσών περιγραφής σελίδας υψηλού επιπέδου όπως PostScript, PDF, ή XPS, και τα μετατρέπει σε μορφή bitmap που οι εκτυπωτές μπορούν να κατανοήσουν και να αναπαράγουν με ακρίβεια.
Αρχικά, τα RIP ήταν αποκλειστικές συσκευές υλικού που λάμβαναν περιγραφές σελίδας μέσω διεπαφών όπως το RS-232 και παρήγαν εξόδους bitmap υλικού για συσκευές άμεσης εξόδου, όπως οπτικούς καταγραφείς φιλμ και συστήματα computer-to-plate. Σήμερα, τα RIP μπορούν να υλοποιηθούν ως μονάδες λογισμικού που εκτελούνται σε υπολογιστές γενικής χρήσης ή ως προγράμματα firmware που εκτελούνται στους μικροεπεξεργαστές των εκτυπωτών. Αυτόνομα RIP υλικού εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές υψηλού επιπέδου σελιδοποίησης.
Τι πρέπει να κάνει ένα RIP
Μια εκτυπωτική μηχανή τοποθετεί το μελάνι ως μοτίβο από κουκκίδες, επομένως κάθε σελίδα πρέπει πρώτα να γίνει ένα πλέγμα pixel. Η μετατροπή της περιγραφής της σελίδας σε αυτό το πλέγμα είναι δουλειά του RIP και περιλαμβάνει περισσότερα από ένα απλό σχέδιο:
- Ραστεροποίηση κειμένου και διανυσματικών γραφικών στην ανάλυση εξόδου, η οποία είναι πολύ υψηλότερη από μια οθόνη.
- Μετατροπή του χρώματος στον χρωματικό χώρο της εκτυπωτικής μηχανής και εφαρμογή του επιθυμητού προφίλ εξόδου.
- Μετατροπή συνεχών τόνων σε κουκκίδες ημιτονικής εκτύπωσης (halftone).
- Διαχωρισμός της σελίδας σε μία πλάκα ανά μελάνι.
- Διαχείριση διαφάνεια και ανάμειξη διαφάνειας, επειδή μια εκτυπωτική μηχανή δεν μπορεί να τυπώσει μελάνι που είναι μερικώς διαφανές.
Γιατί υπάρχουν πρότυπα εκτύπωσης
Όλα τα παραπάνω εξαρτώνται από τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχει το αρχείο. Μια γραμματοσειρά που λείπει, μια εικόνα σε λανθασμένο χρωματικό χώρο ή ένας μη ορισμένος χώρος ανάμειξης (blend space) αναγκάζει το RIP να κάνει υποθέσεις, οι οποίες μπορεί να μην ταιριάζουν με την πρόθεση του σχεδιαστή.
Για αυτό PDF/X υπάρχει: απαιτεί την ενσωμάτωση γραμματοσειρών, τον σαφή ορισμό του χρώματος και τη δήλωση της προβλεπόμενης συνθήκης εκτύπωσης, ώστε το RIP να μην χρειάζεται να «εφευρίσκει» αποφάσεις. Αυτός είναι επίσης ο λόγος που τα περιθώρια ξακρίσματος (bleed) και όρια κοπής (trim) είναι σημαντικά για τον τυπογράφο με τρόπο που δεν έχει σημασία στην οθόνη.